środa, 23 maja 2018

Uzależnienia behawioralne


Telefon, komputer, tablet czyli uzależnienia behawioralne u dzieci


Życie we współczesnym społeczeństwie jest pełne pokus dla dorastających dzieci. Nieustanny, szybki rozwój nowych technologii i mediów niewątpliwie wprowadza wiele udogodnień do codziennego życia, ale jest też źródłem zagrożeń. Szczególnie dla dzieci i młodzieży. Jednym z niebezpieczeństw czyhającym na nastolatków jest uzależnienie.
Obawa rodzica nastolatka przed uzależnieniem dotyczy już nie tylko typowych używek tj. papierosy, alkohol czy narkotyki. Coraz więcej opiekunów ma świadomość, że niebezpieczne mogą być nie tylko substancje psychoaktywne, ale też powtarzane dzień w dzień czynności. Codzinne granie na komputerze, surfowanie po internecie czy stosowanie zdrowej diety może wymknąć się z pod kontroli i przerodzić się w nałóg.



 
 Jak odróżnić hobby od uzależnienia. Czym jest uzależnienie behawioralne?


Uzależnienie behawioralne to inaczej uzależnienie od zachowań i/lub czynności. Rozwija się w wyniku wielokrotnego powtarzania danej czynności i prowadzi do szkodliwych konsekwencji.

Dziecko jest nadmiernie zaabsorbowane wykonywaniem danej czynności, chęć jej wykonywania dominuje nad innymi czynnościami, przyjemnościami i obowiązkami. Dane zachowanie polepsza nastrój i zmniejsza smutek, niepokój. Z czasem zwiększa się zapotrzebowanie na dane zachowanie i
aby uzyskać dotychczasowy efekt, trzeba to zachowanie zintensyfikować. Mogą pojawić się symptomy odstawienne czyli objawy pojawiające się w przypadku utrudnienia lub uniemożliwienia wykonania pożądanego zachowania. Charakterystyczne jest wracanie do danego zachowania mimo jego wcześniejszego zaprzestania lub ograniczenia. Zachowanie może być kontynuowane mimo przeżywania negatywnych emocji w związku z tym zachowaniem.

Chociaż nie wszystkie zachowania, które dzieci wykonują z niezwykłą chęcią i zaangażowaniem są nałogiem, to każde nadmiarowe wykonywanie danej czynności może do niego doprowadzić.

Skąd mam wiedzieć, że coś jest nie tak? 



















Sygnały ostrzegawcze uzależnienia: 

- unikanie rozmów, częste kłamstwa
- oddalanie się od rodziny
- kłopoty w szkole, których wcześniej nie było (np. wagary, częste spóźnienia, opuszczanie pierwszej lekcji, liczne nieobecności, pogorszenie wyników w nauce)
- rozdrażnienie, niecierpliwość, agresja
- sypianie o różnych porach dnia (raz nastolatek jest bardzo pobudzony, a raz ospały), ospałość na lekcjach
- spędzanie czasu poza domem i unikanie kontaktu po powrocie, nowi znajomi, o których dziecko nie chce rozmawiać lub samotne spędzanie czasu w pokoju
- nadmierne zainteresowanie dietami ,sprawdzanie etykiet, odmawianie jedzenia pokarmów, niezaliczanych do tzw. zdrowej żywności, podporządkowanie życia zachowaniom typu fit
- rezygnowanie z innych aktywności lub ograniczanie kontaktów z kolegami na rzecz internetu
- unikanie kontaktów z rówieśnikami w szkole, wyraźne zaabsorbowanie urządzeniami elektronicznymi z ekranem (komputerem, telefonem komórkowym, tabletem)




Rodzaje uzależnień behawioralnych 


Aktywności związane z urządzeniami elektronicznymi: korzystanie z komputera, tabletu, telefonu komórkowego. Wielogodzinne siedzenie przed ekranem  komputera może prowadzić do utraty poczucia czasu, rozregulowania rytmu dobowego i bezsenności.

  •  Telefon komórkowy: nadużywanie telefonu czy smartfonu czyli fonoholizm 

















Jak poznać, że dziecko nadużywa korzystania z telefonu?

- Dziecko nie rozstaje się z telefonem, ma go przy sobie zawsze, w każdej sytuacji. Korzysta z niego nawet podczas lekcji czy rodzinnego obiadu. Pierwszą czynnością po obudzeniu jest sięgnięcie po komórkę. Jeśli dziecko przypadkowo nie weźmie telefonu wychodząc z domu, wraca po niego, nawet jeśli ma się gdzieś spóźnić. 
- Brak telefonu przy sobie oznacza niepokój, poddenerwowane.  
- Dziecko ma stałą potrzebę kontaktowania się z innymi przez telefon, ale chęć rozmowy z drugą osoba twarzą w twarz jest niewielka.

  • Internet


















Co powinno zaniepokoić rodzica?  


- Dziecko nie kontroluje  ile czasu spędza w internecie. Ignoruje zmęczenia i podstawowe potrzeby fizjologiczne. Zamyka się w pokoju i siedzi przed komputerem nie robiąc przerw.  Jest tak skoncentrowane na surfowaniu po internecie, że przez wiele godzin może nie jeść, nie pić czy nie chodzić do toalety.

- Dziecko traci zainteresowanie rzeczywistym światem i kontaktem z ludźmi istniejącymi poza ekranem komputera. Preferuje kontakt ze znajomymi na Facebooku niż prawdziwe spotkanie w kawiarni czy parku. Dotychczasowe hobby tracą na znaczeniu.

- Pojawia się coraz większa potrzeba na korzystanie z internetu oraz posiadanie nowego, lepszego, szybszego sprzętu.

 

  • Gry komputerowe
Gry komputerowe w umiarkowanej ilości mogą pozytywnie działać na dziecko, rozwijając  jego koordynacje wzrokowo-ruchową czy refleks. Niestety fascynujący, kolorowy świat gry komputerowej może pochłonąć dziecko do tego stopnia, że otaczająca rzeczywistość przestanie go w ogóle interesować. Problem nadużywania komputera celem grania w różnego rodzaju gry dotyczy głownie nastolatków, ale coraz częściej dotyka też młodszych dzieci . 



Sygnały świadczące o możliwym uzależnieniu od gier: 

- zaabsorbowanie grą- ciągłe mówienie i myślenie na temat gry, trudności z funkcjonowaniem w realnym życiu, zaprzestanie uprawiania hobby, porzucenie kontaktów z przyjaciółmi 
- nieprzyznawanie się do grania, wymówki np. konieczność korzystania z komputera celem nauki
- niedostrzeganie, negowanie  problemu 
- łatwe zdenerwowanie, zniecierpliwienie, gniew gdy gra zostanie przerwana 
- używanie gier jako ucieczki od problemów w rzeczywistym świecie 
- kontynuowanie zachowania mimo pojawiania się  negatywnych konsekwencji np. pogorszenia ocen w szkole, utraty przyjaciół

Przeciwdziałanie nadużywaniu urządzeń elektronicznych u dzieci opiera się określenie ścisłych ram czasowych korzystania. Jednak w przypadku nastolatków ustalenie sztywnych zasad użytkowania komputera często przynosi efekt odwrotny do zamierzonego. Dlatego ze starszym dzieckiem należy negocjować i iść na kompromis, zamiast jedynie zakazywać.

  • Hazard 
Jednym z rodzajów uzależnienia behawioralnego jest także hazard  w formie tradycyjnej, czyli gier automatów, lotto, wysyłania smsów lub tzw.e-hazard czyli gra w karty, loterie, kości on –line. Problem dotyczy on stosunkowo nielicznej grupy nieco starszej młodzieży (ok. 17.–18. rż.).


  • Jedzenie 

Ortoreksja 


















Ortoreksja to nadmierna koncentracja na spożywaniu zdrowej żywności. Dotyczy głównie młodych kobiet, ale zdarza się też u nastolatek. Polega na utarcie kontroli nad rozsądną, zdrową dietą, przymusowym zdrowym odżywianiu się. 
Osoby z ortoreksja eliminują z diety niezdrowe w ich przekonaniu produkty. Mają obsesję na punkcie dobrej jakości jedzenia i właściwego sposobu przygotowania posiłków np. kupują produkty tylko z ekologicznych hodowli. Bezwzględnie przestrzegają zasad dotyczących wyglądu i składu pokarmów. Najważniejszą czynnością jest ciągłe planowanie, kupowanie oraz przygotowywanie posiłków. Nieprzestrzeganie diety powoduje lęk i poczucie winy, a w konsekwencji prowadzi do jeszcze bardziej restrykcyjnej diety . W skrajnych przypadkach w diecie pozostają pojedyncze, wyselekcjonowane produkty, które  nie pokrywają zapotrzebowania na składniki odżywcze i kalorie. Może to prowadzić do niedożywienia i wynikającego z niego wielu niekorzystnych objawów. 

 
Jak przeciwdziałać  uzależnieniom behawioralnym u dzieci i młodzieży:
 


Nie trzeba zabrać, wystarczy pokazywać i uczyć od małego, uzbroić dziecko w mechanizmy, które pozwolą odeprzeć zagrożenie. Nie należy wymagać niemożliwego, ale współpracować z dzieckiem i wspierać w zmianie zachowania.



Często proste zmiany wprowadzone w życie dziecka i/lub całej rodziny przynoszą pożądany efekt.



Co można zrobić?

- zorganizuj dziecku wolny czas         
- zaplanuj wspólne spędzenia wolnego czasu, warto jest posiadać wspólne z dzieckiem hobby- w naturalny sposób zwiększa się wtedy ilość czasu spędzonego z dzieckiem i ilość tematów do rozmowy



- wprowadź jasne zasady dotyczące korzystania z komputera, dostępu do Internetu, gier, telewizora i komórki, limit czasowy powinien zależeć od wieku dziecka. Sprawdzaj jak dziecko wykorzystuje dostęp do Internetu.
- uświadom dziecku o możliwości uzależnienia się
- sprawdzaj na co dziecko wydaje kieszonkowe
- nie ulegaj wszystkim zachciankom nastolatka
- dyskretnie kontroluj sposób spędzania wolnego czasu dziecka, jego towarzystwo
- kontroluj wyniki w nauce, warto mieć kontakt ze szkołą, regularnie chodzić na zebrania  – uzależnienia często ma wpływ na absencje w szkole, pogorszenie się ocen.
- obserwuj zachowanie, nastrój, zmiany w wyglądzie swojego dziecka (np. niewyspanie, ciemna opalenizna, nadmierny przyrost lub utrata wagi)
- naucz rozpoznać się elementy uzależnienia, nie przypisuj wszystkich zmienności nastroju nastolatka i jego humorów okresowi dorastania.
- dawaj dobry przykład



Co zrobić, gdy widzimy sygnały świadczące o uzależnieniu? 


- Nie należy wzbudzać w dziecku poczucia winy. 
- Trzeba okazać wsparcie dla dziecka w trudnych chwilach. Niech wie, że może na Ciebie liczyć i że wspólnie możecie rozwiązać problem.
- Warto opowiedzieć również o swoich słabościach. 
- Dobrze zachęcać  dziecko do bezpośrednich kontaktów z ludźmi.
- Należy pomóc mu rozwijać pasje, które odwrócą uwagę od uzależnienia


















Jeśli samodzielne rozwiązanie problemu jest trudne bądź niemożliwe lub jeśli mimo wprowadzenia zmian problemy wciąż są obecne, wskazane jest zgłoszenie się z dzieckiem do specjalisty, najlepiej psychologa specjalizującego się w psychoterapii uzależnień, mającym wiedzę i doświadczenie w zakresie uzależnień behawioralnych. Czasem rodzice nie są świadomi faktu, że swoim postępowaniem wspierają zachowanie dziecka. Dlatego istotna jest rozmowa psychologa z rodzicami, a nie tylko z dzieckiem czy nastolatkiem. Terapia ma na celu zmianę niepożądanego zachowania, pracę nad przyczynami uzależnienia, nad emocjami, radzeniem sobie ze stresem, kompetencjami interpersonalnymi. W terapii często uczestniczy nie tylko dziecko, ale cała rodzina.

Ważne jest jak najszybsze wychwycenie problemu i udzielenie dziecku, a często całej rodzinie odpowiedniego wsparcia lub terapii. 


Bibliografia:

http://www.centrumdobrejterapii.pl/materialy/uzaleznienia-behawioralne-u-mlodziezy-informacje-dlarodzicow/
http://www.uzaleznieniabehawioralne.pl/poradnik-rodzica/profilaktyka-uzaleznien-behawioralnych-rolarodzicow-cz-1/
https://www.mp.pl/pediatria/artykuly-wytyczne/artykuly-przegladowe/173934,nastolatek-w-sieci-uzaleznienbehawioralnych

piątek, 16 marca 2018

Badania profilaktyczne u dzieci

Badania profilaktyczne u dzieci

Konieczność wizyty u lekarza w przypadku chorego dziecka nie budzi wątpliwości. Regularne kontrole pediatryczne u zdrowego dziecka nie są już jednak dla wszystkich oczywistością. Często bagatelizowane i wykonywane z opóźnieniem bilanse zdrowia czy badania przesiewowe są niezwykle ważne. Pozwalają na wczesne wykrycie ewentualnych nieprawidłowości, rozpoznanie chorób, a tym samym wczesne ich leczenie. 





O czym nie możemy zapomnieć?

Badania przesiewowe u noworodków

W pierwszych dobach życia, najwcześniej po 48 godzinie życia noworodka (3 lub 4 doba) wykonywane są testy przesiewowe tzw. testy bibułowe w kierunku:
- Wrodzonej niedoczynności tarczycy
- Mukowiscydozy
- Fenyloketonurii

Badania te obejmujące wszystkie noworodki, są finansowane przez Ministerstwo Zdrowia. Mają na celu wczesne wykrycie wybranych wrodzonych wad rozwojowych noworodka, bezobjawowych na początkowym etapie życia. Umożliwiają wczesne wdrożenie postępowania leczniczego i uchronienie dziecka przed poważnymi, nieodwracalnymi konsekwencjami.



Do wykonania testu pobiera się krew noworodka z pięty na specjalną bibułę testową.
Szpital wysyła bibułę do laboratorium, gdzie wykonuje się analizę nadesłanej próbki krwi
Jeśli wynik analizy jest w zakresie normy dla populacji to badanie zostaje zakończone.

Nie dostałem wyniku. Czy to powód do niepokoju?
Ze względu na dużą ilość wykonywanych analiz laboratorium nie wysyła wyników do rodziców. Brak otrzymania wyniku jest równoznaczny z prawidłowym wynikiem badania.
Jeśli wynik analizy jest poza normą (wysokie prawdopodobieństwo choroby) to do rodziców wysyłany jest list z prośbą o natychmiastowe zgłoszenie się matki z dzieckiem do wytypowanej przychodni specjalistycznej oraz rodzice są informowani telefonicznie - jeśli podano na bibule telefon do kontaktu.

Przed wyjściem z oddziału noworodkowego każde dziecko ma również wykonywane przesiewowe badanie w kierunku wrodzonego niedosłuchu metodą rejestracji fotoemisji akustycznych.  

W ciągu pierwszych  4-6 tygodni dziecko powinno być skonsultowane ortopedycznie celem badania w kierunku wrodzonej dysplazji stawów biodrowych. Lekarz ocenia stawy biodrowe podczas badania przedmiotowego oraz zwykle również za pomocą badaniu USG.

Kiedy wykonanie USG stawów biodrowych jest niezbędne?
- Gdy lekarz w badaniu klinicznym stawów biodrowych stwierdzi odchylenia od normy.
- Gdy w rodzinie występowała dysplazja biodra, szczególnie u rodziców dziecka.
- W przypadku porodu pośladkowego.

Pierwsza wizyta u pediatry:

Pierwsza wizyta lekarska powinna się odbyć się do ukończenia 2. tygodnia życia dziecka.

Jeszcze wcześniej, w 1. tygodniu życia powinna mieć miejsce tzw. wizyta patronażowa czyli domowa wizyta położnej środowiskowej, w trakcie, której zostanie oceniony stan dziecka  oraz udzielone wskazówki na temat pielęgnacji i opieki na dzieckiem. Najlepiej zadzwonić  do swojej przychodni i umówić się  na taką wizytę z pewnym wyprzedzeniem.



Kolejne wizyty kontrolne przypadają w terminach obowiązkowych szczepień.


Czym są bilanse zdrowia?


Bilanse zdrowia dziecka to okresowe, kompleksowe badania  oceniające rozwój fizyczny i psychiczny dziecka na określonych etapach życia. Zgodnie z rozporządzenia Ministra Zdrowia z 2010 r. takie badania powinny być wykonywane w 2., 4., 6., 10., 14., 16. i 18. roku życia. Badanie przeprowadza pediatra lub lekarza rodzinny w rejonowej przychodni – w  poradni dzieci zdrowych lub szkole. Warto pamiętać, żeby na bilansu zdrowia zabrać ze sobą książeczkę zdrowia dziecka oraz pozostałą dokumentację medyczną.





Rodzaj badań podczas bilansu zależy od wieku dziecka. Zwykle wykonywane są:

§  pomiar wysokości i masy ciała, a także pomiar obwodu głowy i klatki piersiowej u najmłodszych dzieci.
§  badanie układu ruchu i postawy ciała– pozwala na wczesne zdiagnozowanie skrzywienia kręgosłupa, płaskostopia czy koślawości kolan. Umożliwia podjęcie odpowiedniego leczenia, skierowanie dziecka na właściwe ćwiczenia korekcyjne co zwiększy szanse na uniknięcie wady postawy u dziecka w przyszłości.
§  ocena stanu uzębienia
§  ocena mowy
§  badanie słuchu
§  badanie okulistyczne: ostrości wzroku, widzenia barwnego i badanie w kierunku obecności zeza np. cover-test.
§  pomiar ciśnienia tętniczego krwi
§  dodatkowo od 10. roku życia także ocena stopnia dojrzałości płciowej

§  ocena gotowości dziecka do pójścia do szkoły oraz na ewentualne dodatkowe zajęcia ruchowe
§  ocena adaptacji do szkoły
§  na ostatnim bilansie stwierdzenie ewentualnych przeciwwskazań do wykonywania zawodu

W czasie wizyty sprawdzane jest także wykonywanie obowiązkowych szczepień ochronnych. Udzielane są też informacje na temat profilaktyki i promocji zdrowia. W razie wykrycia nieprawidłowości lekarz kieruje dziecko na dalsze, specjalistyczne badania i ewentualne leczenie.


Oprócz kontrolowania stanu zdrowia dziecka na bilansach zdrowia, warto być czujnym rónież w okresie pomiędzy badaniami. Warto raz na jakiś czas wybrać się wizytę u specjalisty.






Wizyta u dentysty

Poza bilansami należy pamiętać o regularnej kontroli stanu uzębienia dziecka. Zaleca się, aby pierwsza wizyta miała miejsce przed ukończeniem pierwszego roku życia w celu sprawdzenia czy dziecko prawidłowo ząbkuje. Zęby mleczne są bardziej niż zęby stałe narażone na próchnicę, dlatego kolejne kontrole powinny odbywać się w odstępach co 3-6 miesięcy.
U kilkulatka należy kontrolować regularnie również zgryz i w razie stwierdzenia przez stomatologa nieprawidłowości  wybrać się  z dzieckiem do ortodonty.





Wizyta u logopedy

Jeśli dziecko ma problemy z wymową, dobrze wybrać się na wizytę do logopedy. Nie warto czekać, aż problem sam minie, gdyż korekcja ewentualnej wady wymowy w starszym wieku jest dużo trudniejsza.

Wizyta u laryngologa

Kiedy warto pomyśleć o wizycie u laryngologa?
Gdy dziecko nie reaguje na polecenia, nie odwraca głowy w kierunku źródła dźwięku, nie reaguje na hałasy lub nie rozumie, co się do niego mówi- może to świadczyć o problemach ze słuchem.
Jeśli dziecko chrapie, oddycha głównie przez usta, często choruje- może mieć przerośnięty migdałek gardłowy.

Badania laboratoryjne


Ponadto przynajmniej co dwa lata warto zrobić podstawowe badanie krwi i moczu u dziecka: morfologię krwi obwodowej z rozmazem, CRP oraz badanie ogólne moczu. Pobranie krwi czy oddanie próbki moczu trwa kilka minut, a może pozwolić wykryć chorobę na wczesnym etapie i zwiększyć szansę na szybkie, skuteczne wyleczenie. 




Badania bilansowe są najlepszą profilaktyką do wykrywania ewentualnych schorzeń czy zaburzeń w rozwoju dziecka. Dają szanse  na wczesną interwencje medyczną zanim choroba się rozwinie lub wada utrwali.  Na pierwsze bilanse zdrowia, gdy dziecko jest jeszcze małe rodzice zwykle zgłaszają się bardzo regularnie, o czasie. Zdecydowanie gorzej jest ze starszymi dziećmi, zwłaszcza nastolatkami. Wraz z wiekiem dziecka opiekunowie i sami zainteresowani mniej dbają o odbywanie regularnych wizyt przesiewowych, bagatelizują je, uważają za mało ważne. Tymczasem należy pamiętać, ze kontrolowanie zdrowia dziecka ważne jest na każdym etapie rozwoju aż do 18r.ż,a  potem także w wieku dorosłym. Zdecydowanie łatwiej jest zapobiegać niż leczyć i z tą myślą należy regularnie chodzić na badania kontrolne.


Lek. Magdalena Chojnowska





Bibliografia:
http://www.mz.gov.pl/zdrowie-i-profilaktyka/zdrowie-matki-i-dziecka/zdrowie-ucznia/
https://pediatria.mp.pl

czwartek, 22 lutego 2018

Czy można uniknąć przeziębienia zimą?



Czy można uniknąć przeziębienia zimą?


Zima w pełni. Sezon na łyżwy, narty i lepienie bałwana, ale także na infekcje górnych dróg oddechowych. Połowa dzieci w przedszkolu nieobecna. Mijani na ulicy ludzie kichają i kaszlą. Co zrobić, żeby uchronić dziecko przed chorobą lub przynajmniej sprawić, by chorowało trochę rzadziej.




Co robić, by zmniejszyć ryzyko zachorowania?


§  Nie przegrzewaj dziecka!


















Trwający właśnie sezon grzewczy jest niekorzystny dla organizmu. Gorące powietrze sprzyja wysuszaniu śluzówek nosa czy gardła, co często kończy się zatkanym nosem lub bólem gardła.  Dlatego codziennie wietrz mieszkanie. Utrzymuj w pokojach odpowiednią temperaturę (19-21 st.C) i wilgotność (np. przez położenie mokrego ręcznika na kaloryferze). W sypialni powinna panować trochę niższa temperatura w stosunku do reszty mieszkania, warto także wietrzyć ją bezpośrednio przed snem. Chłodne powietrze zapewni dziecku spokojny, regenerujący sen. 

Nie ubieraj dziecka zbyt ciepło!

















ü  Ubieraj dziecko odpowiednio do pogody i jego aktywności fizycznej. Obowiązkowo zakładaj mu czapkę, ciepłe skarpetki i rękawiczki, a na twarz nałóż cienką warstwę kremu ochronnego.















ü  Nie rozkręcaj ogrzewania wewnątrz samochodu. Zarówno w samochodzie jak i ogrzewanych pojazdach komunikacji miejskiej najlepiej rozebrać dziecko z grubej kurtki, szalika, rękawiczek i czapki. W przeciwnym razie organizm będzie starał się wyrównać różnice temperatur i oddać ciepło. W konsekwencji dziecko się spoci i po wyjściu na zewnątrz będzie odczuwało zimno ze zdwojoną siłą. 

ü  To samo dotyczy ogrzewanych miejsc do których wchodzimy z zimnego dworu. Na czas zakupów w centrum handlowym czy odpoczynku w kawiarni rozbierz z ciepłego ubrania siebie i dziecko. Także wchodząc nawet na chwilę do osiedlowego sklepiku zdejmij dziecku przynajmniej czapkę, szalik i rękawiczki, a  planując dłuższy pobyt wewnątrz także kurtkę.

ü  Jeśli dziecko spoci się na spacerze, po powrocie do domu należy je jak najszybciej przebrać w suche rzeczy.

§  Zażywaj ruchu na świeżym powietrzu. 


















Aktywność fizyczna jest zbawienna o każdej porze roku, dotlenia organizm i pobudza układ krążenia. Nie zapominajmy o nim zimą! Wychodźmy na dwór także wtedy, gdy pogoda nie dopisuje. Zahartowane dziecko lepiej znosi niższe temperatury i rzadziej się przeziębia.

§  Przestrzegaj zasad higieny ze szczególną starannością.

ü  Jak najczęściej myj ręce wodą z mydłem i przypominaj o tym dziecku.

ü  Choremu dziecku przypominaj, żeby w czasie kaszlu czy kichania zasłaniać nos i usta chusteczką jednorazową. W razie braku chusteczki pod ręka poleca się kichać i kszleć w zgięcie łokciowe, a nie zasłaniać twarz dłonią, poprzez którą łatwo roznoszą się zarazki. Po wydmuchaniu nosa, zużytych chusteczek nie należy wkładać do kieszeni ani kłaść na biurku, tylko od razu wyrzucić do kosza na śmieci.

ü  Nie pozwalaj, korzystał z tych samych zabawek, smoczków i buteleczek, co inne dzieci.

ü  Postaraj się, aby dziecko nie kontaktowało z przeziębionymi osobami. W szczycie sezonu zachorowań lepiej unikać dużych skupisk ludzkich: omijać hipermarkety, sale zabaw czy nie zabierać dziecka do kościoła. Szerokim łukiem należy omijać zatłoczone apteki.



















ü  Nie wysyłaj przeziębionego dziecka do przedszkola czy szkoły. W zamkniętych pomieszczeniach szkolnych, dzieci, będąc narażone  na kichanie i kaszel zainfekowanych rówieśników, bardzo łatwo się od siebie zarażają. Jeśli u Twojej pociechy infekcja goni infekcję można rozważyć  nawet czasową rezygnację z przedszkola czy żłobka.

ü  Unikaj poruszania się komunikacją miejską w godzinach szczytu. W miejscach publicznych, środkach transportu niepotrzebnie nie dotykaj powierzchni i elementów ich wyposażenia.

ü  W sezonie zachorowań lepiej unikać całowania dzieci, podawania sobie rąk zarówno w obrębie rodziny jak i przez odwiedzających znajomych.


§  Zadbaj o odpowiednio zbilansowaną dietę.




Dieta powinna zawierać mleko, produkty zbożowe, warzywa, owoce, mięso oraz ryby. Niedobór witaminy C, cynku, żelaza może zwiększać podatność dziecka na przeziębienie. Pamiętaj, że źródłem witamin i cennych składników minerałów powinny być warzywa i owoce, a nie suplementy diety! Na prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego wpływa też witamina D. W miesiącach jesienno- zimowych, kiedy nie jesteśmy w stanie pokryć na nią zapotrzebowania (niedostateczna ekspozycja na słońce)  powinniśmy pomyśleć o jej suplementacji, a w przypadku niedoboru przyjmować dawkę leczniczą tej witaminy. U dzieci powyżej 1. r.ż. suplementacja witaminą D jest zalecana od września do kwietnia w dawce 600–1000 IU/d, a przy niedostatecznej ekspozycji na słońce w miesiącach letnich – przez cały rok. Ponadto dobrze spożywać produkty bogate w kwasy omega 3 i 6 (np.ryby, oleje roślinne).








§  Wyeliminuj dym papierosowy z otoczenia dziecka! 

Narażenie na szkodliwe substancje zawarte w dymie papierosowym: poprzez kontakt z osobami palącymi czy przebywanie w pomieszczeniach zanieczyszczonych dymem tytoniowym zwiększa ryzyko częstych infekcji u dziecka i rozwoju astmy.

§  Dbaj o jakość powietrza.

Dobrym pomysłem jest zakup dobrej jakości oczyszczacza powietrza. Poleca się także śledzenie komunikatów dotyczących jakości powietrza i ograniczenie wychodzenia na dwór, w dni kiedy zanieczyszczenie powietrza przekracza dozwolone normy.

Czy wiesz, że..? Przeziębione dziecko może wychodzić na dwór.


Nie ma dowodów na to, żeby pozostanie w domu przeziębionego dziecka przyspieszało jego wyzdrowienie. Dlatego o ile samopoczucie dziecka na to pozwala, nie ma gorączki ani męczącego kaszlu można wybrać się na spacer. Dodatkowo wyjście na świeże powietrze może korzystnie podziałać na objawy przeziębienia. Chłodne i wilgotne powietrze nawilża i obkurcza błonę śluzową nosa, co może ułatwić dziecku oddychanie i załagodzić kaszel.



















Czy wiesz, że..? Mróz nie taki zły.


Zmienna pogoda, duże wahania temperatury sprzyjają szerzeniu się patogenów. Kilkudniowy mróz jest korzystny- większość bakterii czy wirusów nie przetrwa dużego mrozu, co ograniczy ryzyko infekcji.


Jak przynieść dziecku ulgę, jeśli wystąpią objawy przeziębienia?


Babcine sposoby na przeziębienie:
















Na gorączkę:
- herbata z malinami mająca działanie napotne, przez co może pomóc obniżyć gorączkę
- herbatka z kwiatu lipy oprócz działania napotnego, ma także  właściwości łagodzące kaszel. 
Gorący rosół z kurczaka. 
Gorąca kąpiel i odpoczynek w ciepłym łóżku.
Przyjmowanie dużej ilości płynów.                                                                         
Stawianie baniek- jeśli zdecydujesz się na ten rodzaj kuracji, pamiętaj, żeby wybrać bańki bezogniowe, by wykluczyć ryzyko oparzenia.
.

Odpowiednia dieta:

§  Naturalne antybiotyki:  czosnek, cebula, imbir , propolis działające przeciwwirusowo i przeciwbakteryjnie.
§  Miód (tylko powyżej 1. Roku życiu) mający właściwości antyseptyczne.
§  Kiszona kapusta oraz kiszone ogórki,  zawierające probiotyczne bakterie, korzystnie działające na układ odpornościowy.
§Jabłka bogate w kwas ursolowy, wykazujący działanie przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne.
§  Pomidory zawierające czerwony barwnik - likopen, który jest silnym przeciwutleniaczem.

Jeśli objawy przeziębienia nie ustępują po kilku dniach lub się nasilają, dziecko wysoko gorączkuję- udaj się z dzieckiem do lekarza.




Sezon jesienno- zimowy stwarza szczególne ryzyko zachorowania ze względu na zmienną pogodę, częste przegrzewanie pomieszczeń czy brak odpowiedniej dawki ruchu na świeżym powietrzu. Całkowite uniknięcie przeziębienia u dziecka w okresie infekcyjnym jest zadaniem bardzo trudnym.Warto jednak próbować i przez cały rok dbać o odporność, by przynajmniej zmniejszyć liczbę zachorowań.

lek. Magdalena Chojnowska