piątek, 16 marca 2018

Badania profilaktyczne u dzieci

Badania profilaktyczne u dzieci

Konieczność wizyty u lekarza w przypadku chorego dziecka nie budzi wątpliwości. Regularne kontrole pediatryczne u zdrowego dziecka nie są już jednak dla wszystkich oczywistością. Często bagatelizowane i wykonywane z opóźnieniem bilanse zdrowia czy badania przesiewowe są niezwykle ważne. Pozwalają na wczesne wykrycie ewentualnych nieprawidłowości, rozpoznanie chorób, a tym samym wczesne ich leczenie. 





O czym nie możemy zapomnieć?

Badania przesiewowe u noworodków

W pierwszych dobach życia, najwcześniej po 48 godzinie życia noworodka (3 lub 4 doba) wykonywane są testy przesiewowe tzw. testy bibułowe w kierunku:
- Wrodzonej niedoczynności tarczycy
- Mukowiscydozy
- Fenyloketonurii

Badania te obejmujące wszystkie noworodki, są finansowane przez Ministerstwo Zdrowia. Mają na celu wczesne wykrycie wybranych wrodzonych wad rozwojowych noworodka, bezobjawowych na początkowym etapie życia. Umożliwiają wczesne wdrożenie postępowania leczniczego i uchronienie dziecka przed poważnymi, nieodwracalnymi konsekwencjami.



Do wykonania testu pobiera się krew noworodka z pięty na specjalną bibułę testową.
Szpital wysyła bibułę do laboratorium, gdzie wykonuje się analizę nadesłanej próbki krwi
Jeśli wynik analizy jest w zakresie normy dla populacji to badanie zostaje zakończone.

Nie dostałem wyniku. Czy to powód do niepokoju?
Ze względu na dużą ilość wykonywanych analiz laboratorium nie wysyła wyników do rodziców. Brak otrzymania wyniku jest równoznaczny z prawidłowym wynikiem badania.
Jeśli wynik analizy jest poza normą (wysokie prawdopodobieństwo choroby) to do rodziców wysyłany jest list z prośbą o natychmiastowe zgłoszenie się matki z dzieckiem do wytypowanej przychodni specjalistycznej oraz rodzice są informowani telefonicznie - jeśli podano na bibule telefon do kontaktu.

Przed wyjściem z oddziału noworodkowego każde dziecko ma również wykonywane przesiewowe badanie w kierunku wrodzonego niedosłuchu metodą rejestracji fotoemisji akustycznych.  

W ciągu pierwszych  4-6 tygodni dziecko powinno być skonsultowane ortopedycznie celem badania w kierunku wrodzonej dysplazji stawów biodrowych. Lekarz ocenia stawy biodrowe podczas badania przedmiotowego oraz zwykle również za pomocą badaniu USG.

Kiedy wykonanie USG stawów biodrowych jest niezbędne?
- Gdy lekarz w badaniu klinicznym stawów biodrowych stwierdzi odchylenia od normy.
- Gdy w rodzinie występowała dysplazja biodra, szczególnie u rodziców dziecka.
- W przypadku porodu pośladkowego.

Pierwsza wizyta u pediatry:

Pierwsza wizyta lekarska powinna się odbyć się do ukończenia 2. tygodnia życia dziecka.

Jeszcze wcześniej, w 1. tygodniu życia powinna mieć miejsce tzw. wizyta patronażowa czyli domowa wizyta położnej środowiskowej, w trakcie, której zostanie oceniony stan dziecka  oraz udzielone wskazówki na temat pielęgnacji i opieki na dzieckiem. Najlepiej zadzwonić  do swojej przychodni i umówić się  na taką wizytę z pewnym wyprzedzeniem.



Kolejne wizyty kontrolne przypadają w terminach obowiązkowych szczepień.


Czym są bilanse zdrowia?


Bilanse zdrowia dziecka to okresowe, kompleksowe badania  oceniające rozwój fizyczny i psychiczny dziecka na określonych etapach życia. Zgodnie z rozporządzenia Ministra Zdrowia z 2010 r. takie badania powinny być wykonywane w 2., 4., 6., 10., 14., 16. i 18. roku życia. Badanie przeprowadza pediatra lub lekarza rodzinny w rejonowej przychodni – w  poradni dzieci zdrowych lub szkole. Warto pamiętać, żeby na bilansu zdrowia zabrać ze sobą książeczkę zdrowia dziecka oraz pozostałą dokumentację medyczną.





Rodzaj badań podczas bilansu zależy od wieku dziecka. Zwykle wykonywane są:

§  pomiar wysokości i masy ciała, a także pomiar obwodu głowy i klatki piersiowej u najmłodszych dzieci.
§  badanie układu ruchu i postawy ciała– pozwala na wczesne zdiagnozowanie skrzywienia kręgosłupa, płaskostopia czy koślawości kolan. Umożliwia podjęcie odpowiedniego leczenia, skierowanie dziecka na właściwe ćwiczenia korekcyjne co zwiększy szanse na uniknięcie wady postawy u dziecka w przyszłości.
§  ocena stanu uzębienia
§  ocena mowy
§  badanie słuchu
§  badanie okulistyczne: ostrości wzroku, widzenia barwnego i badanie w kierunku obecności zeza np. cover-test.
§  pomiar ciśnienia tętniczego krwi
§  dodatkowo od 10. roku życia także ocena stopnia dojrzałości płciowej

§  ocena gotowości dziecka do pójścia do szkoły oraz na ewentualne dodatkowe zajęcia ruchowe
§  ocena adaptacji do szkoły
§  na ostatnim bilansie stwierdzenie ewentualnych przeciwwskazań do wykonywania zawodu

W czasie wizyty sprawdzane jest także wykonywanie obowiązkowych szczepień ochronnych. Udzielane są też informacje na temat profilaktyki i promocji zdrowia. W razie wykrycia nieprawidłowości lekarz kieruje dziecko na dalsze, specjalistyczne badania i ewentualne leczenie.


Oprócz kontrolowania stanu zdrowia dziecka na bilansach zdrowia, warto być czujnym rónież w okresie pomiędzy badaniami. Warto raz na jakiś czas wybrać się wizytę u specjalisty.






Wizyta u dentysty

Poza bilansami należy pamiętać o regularnej kontroli stanu uzębienia dziecka. Zaleca się, aby pierwsza wizyta miała miejsce przed ukończeniem pierwszego roku życia w celu sprawdzenia czy dziecko prawidłowo ząbkuje. Zęby mleczne są bardziej niż zęby stałe narażone na próchnicę, dlatego kolejne kontrole powinny odbywać się w odstępach co 3-6 miesięcy.
U kilkulatka należy kontrolować regularnie również zgryz i w razie stwierdzenia przez stomatologa nieprawidłowości  wybrać się  z dzieckiem do ortodonty.





Wizyta u logopedy

Jeśli dziecko ma problemy z wymową, dobrze wybrać się na wizytę do logopedy. Nie warto czekać, aż problem sam minie, gdyż korekcja ewentualnej wady wymowy w starszym wieku jest dużo trudniejsza.

Wizyta u laryngologa

Kiedy warto pomyśleć o wizycie u laryngologa?
Gdy dziecko nie reaguje na polecenia, nie odwraca głowy w kierunku źródła dźwięku, nie reaguje na hałasy lub nie rozumie, co się do niego mówi- może to świadczyć o problemach ze słuchem.
Jeśli dziecko chrapie, oddycha głównie przez usta, często choruje- może mieć przerośnięty migdałek gardłowy.

Badania laboratoryjne


Ponadto przynajmniej co dwa lata warto zrobić podstawowe badanie krwi i moczu u dziecka: morfologię krwi obwodowej z rozmazem, CRP oraz badanie ogólne moczu. Pobranie krwi czy oddanie próbki moczu trwa kilka minut, a może pozwolić wykryć chorobę na wczesnym etapie i zwiększyć szansę na szybkie, skuteczne wyleczenie. 




Badania bilansowe są najlepszą profilaktyką do wykrywania ewentualnych schorzeń czy zaburzeń w rozwoju dziecka. Dają szanse  na wczesną interwencje medyczną zanim choroba się rozwinie lub wada utrwali.  Na pierwsze bilanse zdrowia, gdy dziecko jest jeszcze małe rodzice zwykle zgłaszają się bardzo regularnie, o czasie. Zdecydowanie gorzej jest ze starszymi dziećmi, zwłaszcza nastolatkami. Wraz z wiekiem dziecka opiekunowie i sami zainteresowani mniej dbają o odbywanie regularnych wizyt przesiewowych, bagatelizują je, uważają za mało ważne. Tymczasem należy pamiętać, ze kontrolowanie zdrowia dziecka ważne jest na każdym etapie rozwoju aż do 18r.ż,a  potem także w wieku dorosłym. Zdecydowanie łatwiej jest zapobiegać niż leczyć i z tą myślą należy regularnie chodzić na badania kontrolne.


Lek. Magdalena Chojnowska





Bibliografia:
http://www.mz.gov.pl/zdrowie-i-profilaktyka/zdrowie-matki-i-dziecka/zdrowie-ucznia/
https://pediatria.mp.pl

czwartek, 22 lutego 2018

Czy można uniknąć przeziębienia zimą?



Czy można uniknąć przeziębienia zimą?


Zima w pełni. Sezon na łyżwy, narty i lepienie bałwana, ale także na infekcje górnych dróg oddechowych. Połowa dzieci w przedszkolu nieobecna. Mijani na ulicy ludzie kichają i kaszlą. Co zrobić, żeby uchronić dziecko przed chorobą lub przynajmniej sprawić, by chorowało trochę rzadziej.




Co robić, by zmniejszyć ryzyko zachorowania?


§  Nie przegrzewaj dziecka!


















Trwający właśnie sezon grzewczy jest niekorzystny dla organizmu. Gorące powietrze sprzyja wysuszaniu śluzówek nosa czy gardła, co często kończy się zatkanym nosem lub bólem gardła.  Dlatego codziennie wietrz mieszkanie. Utrzymuj w pokojach odpowiednią temperaturę (19-21 st.C) i wilgotność (np. przez położenie mokrego ręcznika na kaloryferze). W sypialni powinna panować trochę niższa temperatura w stosunku do reszty mieszkania, warto także wietrzyć ją bezpośrednio przed snem. Chłodne powietrze zapewni dziecku spokojny, regenerujący sen. 

Nie ubieraj dziecka zbyt ciepło!

















ü  Ubieraj dziecko odpowiednio do pogody i jego aktywności fizycznej. Obowiązkowo zakładaj mu czapkę, ciepłe skarpetki i rękawiczki, a na twarz nałóż cienką warstwę kremu ochronnego.















ü  Nie rozkręcaj ogrzewania wewnątrz samochodu. Zarówno w samochodzie jak i ogrzewanych pojazdach komunikacji miejskiej najlepiej rozebrać dziecko z grubej kurtki, szalika, rękawiczek i czapki. W przeciwnym razie organizm będzie starał się wyrównać różnice temperatur i oddać ciepło. W konsekwencji dziecko się spoci i po wyjściu na zewnątrz będzie odczuwało zimno ze zdwojoną siłą. 

ü  To samo dotyczy ogrzewanych miejsc do których wchodzimy z zimnego dworu. Na czas zakupów w centrum handlowym czy odpoczynku w kawiarni rozbierz z ciepłego ubrania siebie i dziecko. Także wchodząc nawet na chwilę do osiedlowego sklepiku zdejmij dziecku przynajmniej czapkę, szalik i rękawiczki, a  planując dłuższy pobyt wewnątrz także kurtkę.

ü  Jeśli dziecko spoci się na spacerze, po powrocie do domu należy je jak najszybciej przebrać w suche rzeczy.

§  Zażywaj ruchu na świeżym powietrzu. 


















Aktywność fizyczna jest zbawienna o każdej porze roku, dotlenia organizm i pobudza układ krążenia. Nie zapominajmy o nim zimą! Wychodźmy na dwór także wtedy, gdy pogoda nie dopisuje. Zahartowane dziecko lepiej znosi niższe temperatury i rzadziej się przeziębia.

§  Przestrzegaj zasad higieny ze szczególną starannością.

ü  Jak najczęściej myj ręce wodą z mydłem i przypominaj o tym dziecku.

ü  Choremu dziecku przypominaj, żeby w czasie kaszlu czy kichania zasłaniać nos i usta chusteczką jednorazową. W razie braku chusteczki pod ręka poleca się kichać i kszleć w zgięcie łokciowe, a nie zasłaniać twarz dłonią, poprzez którą łatwo roznoszą się zarazki. Po wydmuchaniu nosa, zużytych chusteczek nie należy wkładać do kieszeni ani kłaść na biurku, tylko od razu wyrzucić do kosza na śmieci.

ü  Nie pozwalaj, korzystał z tych samych zabawek, smoczków i buteleczek, co inne dzieci.

ü  Postaraj się, aby dziecko nie kontaktowało z przeziębionymi osobami. W szczycie sezonu zachorowań lepiej unikać dużych skupisk ludzkich: omijać hipermarkety, sale zabaw czy nie zabierać dziecka do kościoła. Szerokim łukiem należy omijać zatłoczone apteki.



















ü  Nie wysyłaj przeziębionego dziecka do przedszkola czy szkoły. W zamkniętych pomieszczeniach szkolnych, dzieci, będąc narażone  na kichanie i kaszel zainfekowanych rówieśników, bardzo łatwo się od siebie zarażają. Jeśli u Twojej pociechy infekcja goni infekcję można rozważyć  nawet czasową rezygnację z przedszkola czy żłobka.

ü  Unikaj poruszania się komunikacją miejską w godzinach szczytu. W miejscach publicznych, środkach transportu niepotrzebnie nie dotykaj powierzchni i elementów ich wyposażenia.

ü  W sezonie zachorowań lepiej unikać całowania dzieci, podawania sobie rąk zarówno w obrębie rodziny jak i przez odwiedzających znajomych.


§  Zadbaj o odpowiednio zbilansowaną dietę.




Dieta powinna zawierać mleko, produkty zbożowe, warzywa, owoce, mięso oraz ryby. Niedobór witaminy C, cynku, żelaza może zwiększać podatność dziecka na przeziębienie. Pamiętaj, że źródłem witamin i cennych składników minerałów powinny być warzywa i owoce, a nie suplementy diety! Na prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego wpływa też witamina D. W miesiącach jesienno- zimowych, kiedy nie jesteśmy w stanie pokryć na nią zapotrzebowania (niedostateczna ekspozycja na słońce)  powinniśmy pomyśleć o jej suplementacji, a w przypadku niedoboru przyjmować dawkę leczniczą tej witaminy. U dzieci powyżej 1. r.ż. suplementacja witaminą D jest zalecana od września do kwietnia w dawce 600–1000 IU/d, a przy niedostatecznej ekspozycji na słońce w miesiącach letnich – przez cały rok. Ponadto dobrze spożywać produkty bogate w kwasy omega 3 i 6 (np.ryby, oleje roślinne).








§  Wyeliminuj dym papierosowy z otoczenia dziecka! 

Narażenie na szkodliwe substancje zawarte w dymie papierosowym: poprzez kontakt z osobami palącymi czy przebywanie w pomieszczeniach zanieczyszczonych dymem tytoniowym zwiększa ryzyko częstych infekcji u dziecka i rozwoju astmy.

§  Dbaj o jakość powietrza.

Dobrym pomysłem jest zakup dobrej jakości oczyszczacza powietrza. Poleca się także śledzenie komunikatów dotyczących jakości powietrza i ograniczenie wychodzenia na dwór, w dni kiedy zanieczyszczenie powietrza przekracza dozwolone normy.

Czy wiesz, że..? Przeziębione dziecko może wychodzić na dwór.


Nie ma dowodów na to, żeby pozostanie w domu przeziębionego dziecka przyspieszało jego wyzdrowienie. Dlatego o ile samopoczucie dziecka na to pozwala, nie ma gorączki ani męczącego kaszlu można wybrać się na spacer. Dodatkowo wyjście na świeże powietrze może korzystnie podziałać na objawy przeziębienia. Chłodne i wilgotne powietrze nawilża i obkurcza błonę śluzową nosa, co może ułatwić dziecku oddychanie i załagodzić kaszel.



















Czy wiesz, że..? Mróz nie taki zły.


Zmienna pogoda, duże wahania temperatury sprzyjają szerzeniu się patogenów. Kilkudniowy mróz jest korzystny- większość bakterii czy wirusów nie przetrwa dużego mrozu, co ograniczy ryzyko infekcji.


Jak przynieść dziecku ulgę, jeśli wystąpią objawy przeziębienia?


Babcine sposoby na przeziębienie:
















Na gorączkę:
- herbata z malinami mająca działanie napotne, przez co może pomóc obniżyć gorączkę
- herbatka z kwiatu lipy oprócz działania napotnego, ma także  właściwości łagodzące kaszel. 
Gorący rosół z kurczaka. 
Gorąca kąpiel i odpoczynek w ciepłym łóżku.
Przyjmowanie dużej ilości płynów.                                                                         
Stawianie baniek- jeśli zdecydujesz się na ten rodzaj kuracji, pamiętaj, żeby wybrać bańki bezogniowe, by wykluczyć ryzyko oparzenia.
.

Odpowiednia dieta:

§  Naturalne antybiotyki:  czosnek, cebula, imbir , propolis działające przeciwwirusowo i przeciwbakteryjnie.
§  Miód (tylko powyżej 1. Roku życiu) mający właściwości antyseptyczne.
§  Kiszona kapusta oraz kiszone ogórki,  zawierające probiotyczne bakterie, korzystnie działające na układ odpornościowy.
§Jabłka bogate w kwas ursolowy, wykazujący działanie przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne.
§  Pomidory zawierające czerwony barwnik - likopen, który jest silnym przeciwutleniaczem.

Jeśli objawy przeziębienia nie ustępują po kilku dniach lub się nasilają, dziecko wysoko gorączkuję- udaj się z dzieckiem do lekarza.




Sezon jesienno- zimowy stwarza szczególne ryzyko zachorowania ze względu na zmienną pogodę, częste przegrzewanie pomieszczeń czy brak odpowiedniej dawki ruchu na świeżym powietrzu. Całkowite uniknięcie przeziębienia u dziecka w okresie infekcyjnym jest zadaniem bardzo trudnym.Warto jednak próbować i przez cały rok dbać o odporność, by przynajmniej zmniejszyć liczbę zachorowań.

lek. Magdalena Chojnowska

środa, 31 stycznia 2018

ODRA



ODRA- groźna choroba powraca

W ostatnich latach na całym świecie zwiększa się liczba osób mających poważne zastrzeżenia do celowości i bezpieczeństwa szczepień. Obawa przed szczepionką bywa większa niż przed samym zachorowaniem i ewentualnymi powikłaniami. Dla niektórych osób szczepienie przestaje być ratunkiem przed poważnymi, zagrażającymi życiu chorobami, a staje się złem koniecznym. Antyszczepionkowe nastawienie opiekunów może doprowadzić do powrotu groźnych chorób, które od czasu rozpowszechnienia się szczepień występowały niezwykle rzadko.
Przykładem takiej choroby jest odra.




Odra jest wirusową chorobą wieku dziecięcego, ale może dotykać również dorosłych. Typowo przebiega z wysypką i wysoką gorączką.

Do szerzenia się zakażenia dochodzi drogą kropelkowa oraz przez kontakt z zakaźnymi wydzielinami rozprzestrzenianymi przez chorych podczas kaszlu i kichania.

Okres wylęgania wynosi około 10 dni, a charakterystyczna wysypka pojawia się po około 2 tygodniach od kontaktu z osoba zakażoną. Chory na odrę zakaża osoby z otoczenia od 5 dni przed pojawieniem się wysypki do 3 dni po jej wystąpieniu.

Czy wiesz, że..? Odra jest jedną z najbardziej zaraźliwych chorób wirusowych! 
Po kontakcie z chorym zachoruje ponad 90% osób nieszczepionych. Jedna chora osoba zakaża średnio osiemnaście następnychNajbardziej narażone na odrę i powikłania po niej, w tym również zgon, są nieuodpornione dzieci. Każda osoba, która nie była szczepiona lub nie przechodziła odry może ulec zakażeniu. Na szczęście po zachorowaniu pozostaje trwała odporność, a więc na odrę można chorować tylko raz.

Jak rozpoznać rozwijającą się chorobę?

Objawy przepowiadające chorobę, tzw. objawy zwiastunowe trwają zazwyczaj kilka dni przed pojawieniem się wysypki.




Objawy zwiastunowe:

- wysoka gorączka, nawet do 40°C
- suchy kaszel (może się utrzymywać 1–2 tygodnie)
- nasilony nieżyt nosa 
- zapalenie spojówek z towarzyszącym obrzękiem powiek, światłowstręt

u młodszych dzieci możliwe są też wymioty i biegunka

- plamki Koplika czyli szarobiaławe plamki otoczone czerwoną obwódką znajdujące się na błonie śluzowej policzków w pobliżu zębów przedtrzonowych. Pojawiają się 1–2 dni przed wystąpieniem wysypki, a utrzymują się do 1–2 dni po jej wystąpieniu. Jest to objaw charakterystyczny dla odry, ale jego nieobecność nie oznacza braku choroby.



Wysypka o charakterze plamisto grudkowym

Charakterystyczna wysypka występuje u prawie wszystkich chorych. Niewielkie ciemnoczerwone/ fioletowe plamki i grudki z tendencją do zlewania się, zwykle pojawiają się najpierw na głowie (na czole, poniżej linii włosów i za uszami), a następnie stopniowo schodzą na  twarz, szyję, tułów i kończyny. Osutka blednie i zanika po kilku dniach, w takiej samej kolejności, w jakiej się pojawiła, pozostawiając brunatne przebarwienia i delikatne złuszczanie naskórka. Wysypka nie obejmuje skóry owłosionej głowy.






Leczenie

Postępowanie w przypadku osoby chorej na odrę obejmuje leczenie wyłącznie objawowe. Zalecane jest:
ü  stosowanie leków przeciwgorączkowych w razie gorączki
ü  odpoczynek
ü  przebywanie w zaciemnionym pomieszczeniu (ze względu światłowstręt)
ü  prawidłowe nawodnienie i odżywianie
ü  suplementacja witaminy A w razie niedożywienia



Wskazana jest izolacja od innych, zwłaszcza nieszczepionych osób, w celu uniknięcia rozprzestrzenienia zarażenia.

Antybiotyki stosuje się tylko i wyłącznie w przypadku powikłań bakteryjnych.
Na ciężki przebieg choroby i powikłania narażone są źle odżywione małe dzieci, szczególnie te z niedoborami witaminy A oraz osoby z niedoborami odporności.

Możliwe powikłania odry:
- zapalenie ucha środkowego (najczęściej), płuc, mózgu i mięśnia sercowego, drgawki
- wtórne zakażenia bakteryjne
- najgroźniejszym powikłaniem jest podostre stwardniające zapalenie mózgu (SSPE) – rzadkie, śmiertelne, postępujące zaburzenie neurodegeneracyjne. Rozwija się na ogół dopiero kilka lub nawet kilkanaście lat po zachorowaniu na odrę.


Zapobieganie

Najskuteczniejszą ochroną przed chorobami zakaźnymi i ich powikłaniami są szczepienia ochronne. Warto pamiętać, że wysoka wyszczepialność w społeczeństwie chroni przed chorobą na zasadzie odporności zbiorowej (tzw. „kokonu”) tych, którzy nie mogą być zaszczepieni np. niemowlęta.




Szczepionka przeciw odrze występuje pod postacią szczepionki skojarzonej przeciw odrze, śwince i różyczce (tzw. MMR measles-mumps-rubella). W Polsce i większości innych krajów szczepienie to jest obowiązkowe. Pierwszą dawkę szczepionki podaje się w 13. miesiącu życia, a dawkę przypominającą w 10. roku życia. Szczepionka na odrę jest bezpieczna i skuteczna w zapobieganiu zachorowaniom. Daje długotrwałą ochronę poszczepienną. Jej skuteczność sięga 95% po podaniu jednej dawki u dziecka w wieku ≥12 miesięcy i 99% po podaniu dwóch dawek. Szczepionka na odrę zawiera żywe, osłabione wirusy, ale nie mogą one wywołać choroby ani zakazić osób postronnych.
Należy podkreślić też fakt, że związek szczepionek z występowaniem autyzmu został wykluczony!

Czy wiesz, że..? Co może zrobić osoba nieszczepiona po kontakcie z osobą chorą na odrę.

Uniknięcie zachorowania jest możliwe. Należy jak najszybciej udać się do lekarza i zapytać o szczepienie poekspozycyjne. Podanie szczepionki w ciągu 72 godzin od kontaktu z chorym może uchronić przed zachorowaniem. Osobom, które mają przeciwskazania do szczepienia należy podać immunoglobulinę. Przyjęcie immunoglobuliny w ciągu 6 dni po kontakcie z chorym na odrę może zapobiec zachorowaniu lub złagodzić przebieg choroby.




Przed wprowadzeniem szczepień, na odrę w Polsce chorowały dziesiątki tysięcy osób rocznie. Po wynalezieniu szczepionki, choroba praktycznie przestała występować na terenie naszego kraju. Mimo wzrostu zachorowań na tę chorobę w Europie, Polska jest krajem o niskim współczynniku zachorowań. I niech tak zostanie. Nie dopuśćmy do powrotu choroby, która w krajach rozwijających się jest jedną z głównych przyczyn zgonów małych dzieci. Pamiętajmy, że dopiero zaszczepienie  95% populacji zapewnia przerwanie transmisji wirusa odry, dlatego zmniejszanie się odsetka zaszczepionych przeciwko odrze dzieci jest główną przyczyną zwiększania się liczby zachorowań.

lek. Magdalena Chojnowska

Bibilografia:
- Interna Szczeklika – Podręcznik chorób wewnętrznych 2013
- https://gis.gov.pl/zdrowie/choroby-zakazne/289-odra
- https://www.mp.pl/szczepienia/artykuly/wytyczne/89754,zapobieganie-zachorowaniom-na-odre-swinke-i-rozyczke-oraz-profilaktyka-zespolu-rozyczki-wrodzonej-zalecenia-acip
- https://www.mp.pl/szczepienia/aktualnosci/161726,who-odra-atakuje-europe-polska-na-cenzurowanym